Nikt nie wie jak pan Czesław tam wlazł. On sam też mało pamięta - Spałem na dachu? Ale co ja tam robiłem? Przecież mam lęk wysokości! - pytał naszych reporterów zdumiony pan Czesław.
Gdy po południu pracownicy towarzystwa ubezpieczeniowego opuszczali biuro, na ich dachu wylegiwały się co najwyżej koty. Żadnego pochrapującego śpiocha tam nie widziano. Jednak dwie godziny później strażacy z Barlinka dostali nietypowe zgłoszenie od przechodnia.
Na dachu biura Warty w najlepsze spał mężczyzna. Ratownicy pojechali pod wskazany budynek z drabiną i wdrapali się po niej na dach gdzie smacznie spał Czesław Z. Za nic nie chciał wstać. Pod nosem mamrotał tylko, by ratownicy dali mu jeszcze trochę pospać. Ale strażacy byli nieugięci. Podnieśli śpiocha z dachu i trzymając go pod ręce sprowadzili na ziemię. Potem zawieźli do domu.
- Że gdzie ja spałem? Na dachu? Ale jak się tam znalazłem? Ufo mnie podrzuciło?- drapał się w głowę pan Czesław, kiedy następnego dnia zapytaliśmy go o nietypową drzemkę. - Przecież mam taki lęk wysokości, że boję się nawet wejść na krzesło - mówił zdumiony.
W końcu w zakamarkach pamięci zaczął odtwarzać szczegóły poprzedniego dnia. - Wszyscy cieszyli się z okazji wyprawienia dzieci do szkoły. Pamiętam, że spotkałem człowieka który zaproponował mi kielicha z tej okazji. Wypiłem i nie pamiętam nic więcej. - dodaje drżącym głosem mężczyzna.
Wiadomo, że potem spał już smacznie na dachu towarzystwa. - Pewnie liczył na bezpieczny sen. Jednak zamiast miejsca na drzemkę, wolimy zaoferować panu Czesławowi ubezpieczenie na życie - mówi z uśmiechem prowadzący biuro w Barlinku Roman Bunda(47l.). - Do końca życia będę szukał odpowiedzi na to jak znalazłem się na tym dachu - mówi zdumiony śpioch.
